2. Terug naar het zuiden (12-01-2002)

Na het registreren in Brisbane keerden we terug op onze bandensporen omdat het 'up north' wel erg warm wordt in deze tijd van het jaar. Via de Hunter Valley en de Blue Mountains (lang voor de bosbranden) maakten we onze eerste lange stop in Canberra. Prachtige ruime stad, lekker gefietst. Daarna weer langs de kust en een stukje binnendoor om in Toongabbie een Nederlandse kennis te bezoeken, naar Melbourne. Mooie stad maar wel erg groot. Vanuit Melbourne noordoostwaarts naar de Victorian Alps. Mooi, mooi, mooi, heel indrukwekkend maar qua hoogte lang geen Oostenrijk of Noord-ItaliŽ. Wel koud, want het weer was flink van slag. Twee dagen nadat we de Alps over waren viel er (volgens de kalender is het hoogzomer) een pak sneeuw. De kranten pakten er stevig mee uit. Grappig waren de bordjes bij de sneeuwpalen langs de weg om de palen toch vooral rechts te passeren. Tja, links lag negen van de tien keer een dal van een metertje of vijftig tot honderd. Zelfs in de winter moet toch duidelijk zijn dat er links achter de palen om weinig te rijden valt.

In de Victorian Alps beleefden we ook onze eerste kerst en jaarwisseling in den vreemde. Nou 'on the road' op het platteland is er weinig aan. Allereerst ontbreekt de sfeer omdat het zomer is. Daar komt bij dat de AustraliŽrs niet bepaald uitbundig zijn als het gaat om het aanbrengen van kerstversiering op en om huizen.
De kerst brachten we door op een camping in Myrtleford. Op middag voor kerstavond hing een Australisch gezelschap van even verderop lichtjes in de groene struik pal naast onze wagen. We vonden het 's avonds wel gezellig. Maar 's ochtends om zeven uur werden gewekt door een aubade van kerstliedjes en daarna opgewonden kreten van mensen en kinderen die pakjes open maakten. 'Onze struik' diende als kerstboom zo bleek. Na een half uur gingen ze terug naar hun eigen plekje en konden we nog een tukje doen.

Oudejaarsavond brachten we door op een plekje aan de rivier net buiten Omeo. We bleven uiteraard op tot middernacht, deden een spelletje, keken de film Lawrence of Arabia op tv. Die film werd uitgezonden op een nationale zender. Om twaalf uur een onderbreking voor een regionaal reclameblok met daarin een nieuwjaarswens en daarna de rest van de film. Dat kon moeilijk anders, omdat het in Adelaide, in Zuid-AustraliŽ op dat moment nog geen nieuwjaar was en in Perth, in het verre westen, nog lang niet, vanwege de tijdsverschillen. We hebben even het hoofd buiten de wagen gestoken maar het bleef in het dorp doodstil. Geen rotje te horen, geen vuurpijl te zien. Later hoorden we dat vuurwerk zo ongeveer taboe is vanwege het bosbrandgevaar. Maar sfeerloos was en bleef het.

Wat wel gezellig was, was het bezoek aan Jan en Tiny Castricum in Colac, aan de westkant van Melboune. Het zijn de oom en tante van Sandra's vriend Chris en ze hadden via via laten weten het gezellig te vinden als we langskwamen. Dus gingen we langs en konden we eindelijk weer eens klaverjassen. We bleken het nog niet verleerd. En na afloop hoefden we niet meer te rijden, want we konden DJ naast het huis parkeren.

Via de mail hebben we veel contact met de dochters. De oudste vroeg na ruim een maand: hoe zit het eigenlijk met heimwee, ik lees niks over heimwee. Nou, geen heimwee dus. Niks, nothing. We zijn inmiddels, denken we, helemaal ontstrest. Zozeer dat we soms echt niet meer weten welke dag het is. Zo erg dat we onlangs in Stratford on the Avon een keer op de verkeerde (donder)dag twee uur hebben zitten wachten op het opengaan van een bibliotheek (op vrijdag). Maar we zaten in een luie stoel in het dorpspark aan de overkant van de bieb. Met een boek en een broodje. So, no worries.
AustraliŽ is voor ons soort mensen een ideaal land. Elke dag vinden we wel weer een ander mooi plekje in een bos, aan een strand, een riviertje of een meer. Campings bezoeken we vrijwel nooit, alleen als de was gedaan moet worden. Omdat daar droogmolens zijn en we aan de waterleiding kunnen staan en om de accu's weer eens flink door te laden.

Ons reisschema (of wat daarvoor doorgaat want tot nu kwam er van plannen helemaal niets terecht, we zagen wel) ziet er als volgt uit. Op 3 februari gaan we voor zes weken naar TasmaniŽ, op 18 maart zijn we weer op 'het grote eiland' en rijden we via Adelaide, Ayers Rock en Alice Springs naar Darwin. Daar hopen we begin juli aan te komen.


Melbourne, Royal Exhibition Building © Willem de Niet Santa Claus © Willem de Niet Mt Buffalo/Elephant © Willem de Niet Banksia's © Willem de Niet Red Rock © Ageeth de Niet Ferntrees © Ageeth de Niet