3. TasmaniŽ (05-02-2002)

Daar zijn we dan, op TasmaniŽ. Met de zondagochtendboot van 3 februari. Zaterdag naar Melbourne gereden. Daar in de loop van de middag aangekomen. Vrijdagavond heeft het gigantisch geonweerd en geregend in Melbourne. Wij zagen en hoorden het in de verte, alleen een flinke bui op ons kampvuur, zodat dat ook gelijk goed uit was. Het was 33 graden volgens onze eigen thermometer in de schaduw.
In Melbourne eerst maar eens gekeken waar we moesten wezen zondagochtend en daarna een plekje in de buurt gezocht. De wekker gezet, blijkt de batterij leeg te zijn. Dat ontdekten we om tien uur 's avonds. Goed dat de supermarkten zo laat nog open zijn, dus even nieuwe gehaald. Wekker op ongeveer half 6 maar om 10 over 5 spontaan wakker. Ontbeten en op weg. Om 10 over 6 waren we aan de pier. Grote voertuigen moesten 2 uur voor vertrek (9.00 uur) er al zijn en we hadden onze tickets nog niet. Nou afijn om halfelf vertrok de boot eindelijk, met anderhalf uur vertraging. Aan boord duurde de dag wel lang. Na de afvaart was er weinig te zien, zee, zee en nog eens zee.

Het was zwaar bewolkt en er stond een harde wind. Ageeth had gedacht dat zo'n groot schip wel als een huis zo vast zou liggen, nou het schommelde toch nog wel zo veel dat ze reispillen is gaan kopen. Later kwam de zon nog, maar het bleef koud. 's Middags maar naar scheepsbioscoop gegaan, een film met Mel Gibson gezien, waarin hij de gedachten van vrouwen kan lezen. En dat levert gekke situaties op.
Lunch en diner waren inclusief. En in buffetvorm. Nou je kent het wel. Veel te veel gegeten. Wel lekker. Vooral de toetjes! Van die hele zoete schuimtaart voor Ageeth, diverse kaasjes voor mij.

Doordat hij anderhalf uur te laat vertrok, kwamen we ook anderhalf uur te laat aan, dus zetten we om 24.00 uur onze DJ aan land. Ook voor TasmaniŽ gelden strenge quarantaineregels. Er kwam dus iemand de inhoud van de koelkast inspecteren en vragen of we nog verboden vruchten, aardappels, planten en dergelijke bij ons hadden. Want je mag hier vanaf het vasteland geen fruit, groenten, aardappelen en nog een heleboel dingen meebrengen. In Melbourne had ik een giga pan met aardappelen gekookt. Gekookt of geschild mogen ze namelijk wel mee. Vanavond hebben we de helft gebakken, van de rest maken we wel salade of zo. Maar op de boot hebben we om de paar uur een appel gegeten want daar hadden we er veel te veel van. We hadden dus uiteindelijk niets verkeerds mee en ook de quarantainespeurhond sloeg niet aan.

Vanaf de boot een bocht links en een bocht rechts, langs de kant van de straat, gordijnen dicht en slapen maar. We bleken ook geen achterlichten en dashboardverlichting meer te hebben. Bleek dat er op de boot een zijmarkeringslampje was geraakt en dat had kortsluiting gemaakt.
We waren ook wel moe na een gigantisch lange en vermoeiende dag. We hadden wel recht op een stapelbed in een tienpersoons zaaltje aan boord maar dat trok niet voldoende. Nog wel wat geslapen op een bank in een van de lounges op een bank daar.
Terug gaan we gelukkig met de nachtboot en hebben we een tweepersoons hut geboekt. Dan vertrekken we rond middernacht en kunnen we tenminste gewoon slapen. We hebben niets gezien van het huwelijk van Willem-Alexander en Maxima. (Alleen een stukje in de krant dat het gebeurd was en dat Maxima zo populair is. Ze citeerden iemand van GroenLinks die zei dat ze zo nooit van de monarchie af kwamen.)

Vandaag eerst naar de supermarkt geweest. Het was wel grappig, vanochtend stonden een heleboel campers die zondag op de ferry stonden, door de hele stad (Devenport) heen op parkeerterreinen bij supermarkten. Want iedereen moest natuurlijk weer inkopen doen. 's Middags zijn we naar een parkeerterreintje aan de zee gereden. Daar eerst wat gewandeld en toen in de luie stoel. Het was hartstikke lekker weer.
's Avonds in Ulverstone bij een stel langs dat lid is van de CMCA om de laptop aan een telefoonlijn te hangen en het anti-virusprogramma te updaten. Op deze manier komen we regelmatig bij AustraliŽrs over de vloer. Mailen doen we via de laptop en mobiele telefoon, maar om het net op te gaan en grote bestanden te downloaden is die verbinding te traag en te instabiel. En dus bellen we een lid van de Australische kampeerautoclub uit een boekje dat de club uitgeeft en waarin alle honderden leden staan die bereid zijn reizigers te helpen met wat dan ook. En altijd zijn we welkom. Soms hebben ze geen benul van computers, laat staan van het updaten van anti-virusprogramma's maar altijd lenen ze grif hun telefoonlijn een half uurtje uit. Maar daar ben je er niet mee, want er wordt koffie gezet, koek geserveerd, toastjes gesmeerd, broodjes belegd, afijn, na een uur of twee tot zes kunnen we de weg weer op. Fantastische mensen zijn het.
En Australische motorhomers geven steevast hun telefoonnummer en adres met de dringende oproep om toch vooral langs te komen als we in de buurt zijn.

Daarna zijn we teruggereden naar Devonport, een stukje verderop dan 's middags. Hier is een parkeerterrein met uitzicht op zee en een mooi toiletgebouw. Dat heeft schuifdeuren die je met een knop bedient. Als je binnen bent krijg je een achtergrondmuziekje, voor het wc-papier druk je op een knop en dan komt er een stuk van de rol, hartstikke luxe toch. Naast het gebouw een waterkraan, wat wil een mens nog meer.


Vertrek uit Melbourne © Willem de Niet Mt Field © Willem de Niet Wineglass Bay © Willem de Niet The Nut © Willem de Niet Uitzicht vanaf The Nut © Willem de Niet Muurschildering Sheffield © Willem de Niet