13. Van Geraldton naar Geraldton (03-11-2002)

Geraldton is een van die plaatsen waar we niet weg lijken te (willen) komen. Het is gek, sommige plaatsen voelen na een paar dagen vertrouwd aan. Je weet waar je rustig kunt overnachten net buiten de stad, je weet waar de openbare kranen zijn, waar je het internet op kunt. Hier kan dat behalve bij de internetcafťs (bij voorbeeld een snackbar met ťťn computer achter in de hoek) gratis in de bibliotheek, zo lang je websurft en niet gaat zitten mailen, internetbankieren of online in aandelen gaat zitten handelen. Zo staat het er letterlijk, inclusief dat van die aandelen. Voor mail en aanverwante zaken betaal je in dit deel van het land gemiddeld een euro of vier per uur. We hebben geen idee of dat vergeleken bij Nederland duur of goedkoop is. In grote steden kun je veel goedkoper terecht. In Chinatown in Melbourne betaalden we 2,50 dollar (anderhalve euro) per uur. Tussen twintig computerspelletjes spelende Chinese jongens in. Dan mail je ook niet even lekker rustig.

Omdat we in verband met de 'ziekte' van Lappie een stukje hadden overgeslagen en omdat het verder zuidwaarts nog knap fris is (18 graden, je bent verwend of je bent het niet), maken we vanuit Geraldton nog een rondje naar het noorden. Eerst naar Coronation Beach waar mijn hengelplezier wordt vergald door de blowfishjes, gek woord zo, en het strandligplezier van Ageeth door de mieren die ook een keer lekker op een luchtbed willen liggen en vinden dat Ageeth dan maar weggepest moet worden.

We ontmoeten er wel Paul, een Canadese chemiestudent die binnenkort in Sydney hoopt af te studeren. Hij wacht op de wind die net een paar dagen verstek laat gaan, zodat er niets te windsurfen valt. Paul is vanwege een Nieuw-Zeelandse vader al aardig bruin van zichzelf en zit de hele dag met een lange broek, shirt met lange mouwen en een doek over zijn hoofd buiten. De zon zal zijn huid niet doen rimpelen, zo heeft hij zich vast voorgenomen. Hij hoopt af te studeren op een onderzoek naar een heel nieuw systeem van zonnepanelen, gebaseerd op intelligente polymeren. 'Let op, over 15 jaar is het een 3 billion dollar business per jaar. Goede investering', aldus Paul. Hetzelfde materiaal gaat gebruikt worden voor het behangen van je kamer met 'televisieschermplastic'. 'Dan hoef je niet meer in elke ruimte in je huis een tv neer te zetten, maar volg je het programma terwijl je door je huis loopt', aldus Paul. Hij voorspelde in de komende eeuw meer nieuwe ontwikkelingen en uitvindingen dan in de geschiedenis van de mensheid tot nu toe. Mars wordt ontsloten, methanol wordt de brandstof voor auto's die de bestuurders niet zelf meer besturen. Het valt niet mee om met Paul over 'down to earth' onderwerpen te praten want hij weet bij elk onderwerp, of het nu vissen, vogels of reptielen zijn, het weer in Canada en Europa is, wel iets over een onderzoek aan een universiteit daar en daar dat heeft uitgewezen datÖ. We hadden hem een avondje uitgenodigd om gezellig zo maar wat te kletsen maar zijn aardig doorgezaagd als hij zijn busje opzoekt voor de nacht. Wat voor nieuwigheden staan ons nog allemaal te wachten? Oh nee, Paul had het over 25 en meer jaar na nu, voordat de echt grote dingen staan te gebeuren. Nou, tegen die tijd zal het onze tijd wel duren. In onze bejaardenwoning met groteletterkamerbreedbeeldtelevisiebehang. Dat is dan wel weer makkelijk.

Verder gaat het, via Horrocks Beach waar we dan toch een paar maaltjes vis opdoen, overigens zonder dat ik een hengel hoef op te tuigen. Dan Port Gregory waar we weer veel levensgevaarlijke en dit keer hele grote 'opblaasvissen' zien.
En via het Kalbarri National Park met de spectaculaire hoge rotskust en het autonome prinsdom Hutt River Province komen we weer terug in Geraldton.

Dat we aan de Batavia Coast zitten, ontgaat ons niet. Overal verwijzingen naar rampzalige reizen van de roemruchte schepen van de VOC. De Batavia, de Zeewijck, de Zuytdorp. Allemaal sloegen ze te pletter op de rotsen, riffen en eilanden van wat, nu de Houtman Albrohos eilanden, Pelsaert Group, Dirk Hartog Island of Zuytdorp Cliffs heten. En tussen de Houtman Albrohos Islands en de Zuytdorp Cliffs ligt het Geelvink Channel.
In Geraldton heten de pizzeria, het verhuisbedrijf, het caravanpark, de bakker en de kapper, de bandenboer, het tweedehands autobedrijf en het motel allemaal iets met Batavia er voor of er achter. En in het museum voor West-AustraliŽ is een prachtige permanente tentoonstelling ingericht over de schipbreuken, de muiterijen en vooral de ontdekkingen van de wrakken. Van veel van de wrakken was de ligplaats al van vader op zoon bekend bij vissers die er netten of kreeftenvallen verspeelden. Er viel bijna niet naar te duiken, want de golfslag in dit deel van de Indische Oceaan is enorm. Pas toen er enorme hoeveelheden zilveren munten werden ontdekt, werd het drukker. Maar het duurde nog even voordat de wrakplekken halverwege de vorige eeuw door de overheid werden geclaimd. En voor die tijd doken er veel avonturiers, die hun zakken letterlijk en figuurlijk vulden. Als in een jongensboek.

Intussen wordt het nieuws nog steeds beheerst door de 'Bali Bombing' zoals de aanslag hier wordt genoemd. AustraliŽ is bang voor nieuwe aanslagen, nu op eigen bodem. Er worden her en der verdachte Islamitische organisaties opgerold of uitgedund, allerlei speciale controlesystemen bedacht, nieuwe anti-terreureenheden geformeerd en er wordt gediscussieerd, heel veel gediscussieerd. Op de radio vertellen AustraliŽrs hoe ze door moslimvrouwen met hun winkel- en kinderwagens met opzet worden aangereden. Volgens de bellers komt het omdat ze door de sluiers een te smal blikveld hebben. Anderen denken dat ze niet gewend zijn met iets te rijden omdat ze op 'hun markten' geen winkelwagentjes gewend waren. De stemming wordt er niet beter op. De tijd dat AustraliŽ een heel ver land was, weg van alle onrust in het westen, is wel voorbij. De aanslag heeft op ons ook meer indruk gemaakt doordat we eind augustus via Bali teruggevlogen zijn en ook hebben rondgelopen in Kuta. Verder hebben we nog een half retourticket te gaan, met Garuda en in principe weer via Bali en Jakarta. En als we de beelden uit IndonesiŽ zien, lijkt het ons sterk dat het er snel echt rustig wordt.

Maar goed, volgend jaar zomer duurt nog even. Eerst gaan we weer heel zachtjesaan op weg naar het zuiden. Op dit moment nog het koele zuiden.
Onderweg heel veel strobalen en -rollen op het land. En enorme graanopslagplaatsen. Gemaaide velden. Grappig is dat, een half jaar geleden op het Yorke schiereiland, in de buurt van Adelaide, zagen we hetzelfde beeld. Toen was het najaar, nu voorjaar.


Monding Hutt River © Willem de Niet
Vergane Hollands Glorie © Willem de Niet
Zuytdorp Cliffs © Willem de Niet
Graanopslag Binnu © Willem de Niet
Strorollen © Willem de Niet