14. Langs de kreeftenkust naar Perth (01-12-2002)

Na het rondje Kalbarri en de Hutt River Province verlaten we Geraldton dan eindelijk aan de zuidkant. Op weg naar Perth, een van de mijlpalen op onze reis. De mijlpalen staan ver uit elkaar. Darwin - Perth is ruim 4000 kilometer, Adelaide - Darwin 'maar 3100'. De dagetappes zijn na de grote sprongen in het noordwesten weer aanzienlijk ingekort. De eerste na Geraldton met de finish in Dongara/Port Denison is 65 hele kilometers lang. Daar eten de mannen van de Tour de France geen extra pasta voor bij het ontbijt. We denken precies op tijd te zijn voor de Blessing of the Fleet, zeg maar vlaggetjesdag voorafgaande aan de opening van het kreeftenseizoen.
Maar hoezeer de dame bij de VVV in Geraldton ook bij herhaling had bezworen dat het 'this weekend' was, in Dongara en het eraan vastgebakken Port Denison hadden ze daar geen boodschap aan. We waren gewoon een week te vroeg. En wat doe je dan, als je toch de Blessing of the Fleet wilt meemaken omdat iedereen zegt dat het een groot feest is? Dan blijf je een week. En pak je en passant de Melbourne Cupdag mee. Weet je ook weer hoe dat is en je houdt er nog een bliksembezoek aan een Australische farm aan over.

Gelukkig vinden we aan het 7 Mile Beach een prachtige rustige plek met het zoveelste mooie uitzicht op zee, een strand waar veel te jutten is en een grasveld rond de wagen. En passant maken we een paar kilometer strand schoon en vullen we de voorraad touw aan. Mooie nylon lijnen, tien tot vijfentwintig meter lang, verspeeld door vissers en aangespoeld op stranden waar bijna geen mens komt. We ontmoeten er wel Siglinde Petersen en haar ex-man Doug die na een scheidingsfeest op de vaste ochtendstrandwandeling na hun eigen leven leiden.
In de haven van Port Denison liggen de 'lobsterboats' schoongewassen en gepoetst te wachten tot het 14 november is. Dan mogen de vallen worden voorzien van aas; een dag later worden de eerste rocklobsters ofwel crayfish ofwel kreeften aan land gebracht.

Dat veel de visserschepen op miljonairsjachten lijken is niet zo gek als blijkt dat alle kreeftenvissers met een eigen schip multimiljonair zijn. Gemiddeld hebben ze honderd vallen, zogeheten 'lobsterpots' aan boord. Per stuk vertegenwoordigen die een waarde van 35.000 dollar, een kleine 20.000 Euro. Een knap schip komt op 750.000 dollar, 420.000 Euro. En dan moet er nog wat over zijn voor personeel, brandstof en onderhoud, de jaarlijkse vergunning en ga zo maar door.
Vandaar dat de visserij in de meeste gevallen overgaat van vader op zoon. En gaat dat een keer niet omdat er geen opvolger is of zoonlief liever aan de wal blijft, dan is er geen man overboord. De kopers staan in de rij. Vandaar dat de lobsterpots, waarvan het aantal streng gelimiteerd is, zo duur blijven. Het is net als met de taxivergunningen in Amsterdam, bedenk ik me.

Op zondag 10 november is het dan zo ver. Fraai opgetuigd varen de schepen eerst een rondje door de haven waarna vanaf de wal een mix van geestelijken de zegen uitspreekt. 'Dominee en meneer pastoor' pikken elk hun schaapjes er uit.
Aan boord doen familie, vrienden en andere genodigden zich tegoed aan een buffet zonder kreeft. Want zo kort voor de start van het seizoen is het serveren van geÔmporteerde kreeft als vloeken in de kerk. En dat met zo veel kerkelijke autoriteiten op de walÖ


Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet Blessing of the Fleet, Port Denison © Willem de Niet


Na het weekend en het aanvullen van de proviand gaan we weer op weg. Wel 30 kilometer verder duiken we van de weg af. Bijna op het strand besluiten we een nachtje te blijven staan. Het worden er twee. Nog eens 30 kilometer verder doen we hetzelfde. Vlak voor Leeman. Leuk plaatsje, mooi strand, grasveld langs de 'boulevard'. En gezegend met 37 graden Celsius. Dus draaien we een tropenrooster, niet rijden, veel in de schaduw zitten.

Maar dan moeten we ineens haast gaan maken. Kilometers moeten we gaan maken. We kunnen de Pinnacles nog wel aandoen en daar een dagje langer blijven staan, maar dan moeten we naar Perth. Want MariŽlle Dekker komt er aan. Met de bus uit Darwin. Ruim 4000 kilometer om ons misschien te ontmoeten. We nemen ons heilig voor om dat misschien maar te schrappen. En dus gaan we ons aan een schema houden. Zodat we in vijf dagen de 250 kilometer tussen Leeman en Perth overbruggen. Als het schema nooit strakker wordt....

Nou, we redden het, nemen een kijkje in Perth. Pikken MariŽlle op en strijken vervolgens in Fremantle neer. Fremantle is een van de gezelligste plaatsen die we tot nu toe bezochten. Met een heel gezellig centrum, een boeiende haven en goede mogelijkheden om op een eigen plekje te overnachten zonder gestoord te worden door late aankomers of vroege vertrekkers op een camping. Vanwege de periodieke grote was (beddengoed en dergelijke) en grote schoonmaak van DJ brengen we er ťťn nacht door op een camping. Anderhalve maand eerder in Carnarvon was de laatste keer. Houden zo.
Onze avonturen in en om Fremantle bewaren we voor de volgende aflevering. Tot dan!


Vissersschepen, Port Denison © Willem de Niet Schelpdier © Ageeth de Niet Graansilo's Dandaragan © Willem de Niet Pinnacles © Willem de Niet Pinnacles © Willem de Niet Skyline Perth © Ageeth de Niet