19. Een maand verder en geen kilometer opgeschoten (05-05-2003)

Begin april meldden we vanuit Adelaide op weg te gaan naar het volgende strand, 5000 kilometer verderop. Nu, een maand verder, zijn we geen kilometer opgeschoten. Nou ja, 65 kilometer, maar dat mag geen naam hebben. We zijn een beetje gestrand in Allendale North, 65 kilometer ten noorden van het centrum van Adelaide.

Het is geen kwestie van mechanische pech maar van een ongewenst object in de buik van Ageeth. Dat werd begin maart ontdekt tijdens een onderzoek in het ziekenhuis van Whyalla toen zij last kreeg van ernstige buikpijn. De eerste conclusie van de dokter was dat het eventueel verwijderen wel kon wachten tot deze zomer in Nederland en dat een pilletje uitkomst zou brengen als de buik weer eens zou opspelen. De pillen werkten inderdaad maar toen Ageeth contact opnam met onze huisarts in Enkhuizen om te overleggen wat er deze zomer zou moeten gebeuren, vond die dat er een tweede onderzoek moest plaats hebben. Om te kijken of 'het ding', een cyste, geslonken, gegroeid of uit zichzelf verdwenen was. Dus op naar een radioloog in Adelaide. Weer een hele fotoreportage waarvan we maar geen afdrukken op de website zetten en met die foto's naar de gynaecoloog in Gawler, 30 kilometer ten noorden van Adelaide. De man was kort en krachtig. 'Opereren'. Niet dat er iets echt ernstigs aan de hand leek, want er was alleen sprake van vocht in de cyste, maar het ding was gewoon nog steeds te groot en dokter Don Cave wilde het zekere voor het onzekere. Nou is 11 bij 7 bij 7 centimeter ook een heel ding. Ook in AustraliŽ is opereren geen kwestie van 'klaar terwijl u wacht'. Maar door er een 'emergency' van te maken (wat het dus niet echt was) kon de operatiekamer op dinsdag 6 mei worden geclaimd. Tot die tijd moesten we ons dus zien te vermaken.


Bloeiende cactussen © Ageeth de Niet Martindale Hall © Willem de Niet Etentje bij Joan en Colin Miller © Keith Celtic Festival in Kapunda © Willem de Niet Barbecue bij ons © Willem de Niet Breien bij de verjaardagsrozen © Willem de Niet


We waren net voordat er opnieuw foto's werden gemaakt al aanbeland in Kapunda, 35 kilometer ten noorden van Gawler. Daar zouden we een tussenstop maken om Ammy en Max Bettison van de Undertaking Completed nog een keer te ontmoeten die voordat ze gingen reizen in Kapunda woonden en werkten. Zij stonden net buiten het dorp, in Allendale North, op de (hobby)boerderij van vrienden.
Omdat de weg naar die boerderij niet best is en er geen plat plekje meer te vinden was, introduceerden Max en Ammy ons bij Joan en Colin Miller die op hun vlakke 4,5 hectare ruimte zat hebben voor wel 25 Dutch Jumbo's. En natuurlijk konden we wel een nachtje blijven. Wel twee ook. We bleven er ook twee. In eerste instantie. Daarna vertrokken we voor een rondje in de buurt, want we zouden terug zijn voor het jaarlijkse Kapunda Celtic Festival wat we niet mochten missen. En op dat moment leek ons schema nog ruim genoeg.
Maar ja, toen we op 9 april weer terug waren had onze Hollandse dokter dus laten weten dat er best nog eens naar de cyste gekeken mocht worden. Dus in Kapunda eerst naar een huisarts (een hele aardige buurvrouw van Joan en Colin) en daarna met een briefje van die dokter naar de radioloog in Adelaide. Daarna een afspraak maken met de gynaecoloog. Ook die had een volle agenda maar maakte binnen een paar dagen toch een uurtje vrij. Maar al met al, een paar dagen zus, een paar dagen zo, de tijd vloog voorbij. En omdat we de omgeving van Adelaide vorig jaar, en dit jaar weer, behoorlijk hadden verkend, besloten we in afwachting van de operatie te blijven staan waar we stonden, bij Joan en Colin.

Inmiddels staan we hier dus bijna een maand met een onderbreking van een dag of vier tussen onze eerste aankomst en het Celtic Festival. En we hebben nog nooit zo veel etentjes, barbecues en happy hours in zo korte tijd meegemaakt. We kennen inmiddels de hele buurt en de hele buurt kent ons. Want DJ valt natuurlijk wel op en Joan zorgt wel dat haar 'new friends from Holland' aan iedereen worden voorgesteld. Heel af en toe is het ons wel eens wat te veel, maar stel je eens voor dat je helemaal aan je lot wordt overgelaten. Of een maand op een caravanpark moet gaan staan met elke twee dagen nieuwe buren waaraan je het hele verhaal waarom je in vredesnaam ergens een maand blijft weer moet uitleggen.
Nee, dan toch maar beter zo. Ageeth is begonnen met het schoonmaken en lakken van haar schelpenverzameling. En tussendoor wordt er gebreid, voor de lappendekens van Vera. Deze maakt met een groep vrijwilligers lappendekens voor mensen in oorlogsgebieden.

Ikzelf vermaak me ook prima. Bouw samen met Colin een carport, maai het gras rond het huis (een vierkante metertje of vijf- zeshonderd), hak plantgaten voor bomen en rozenstruiken en krui paardenmest rond olijfbomen. Plantgaten moet je hier inderdaad hakken, want de grond bestaat uit gebakken rode klei. Vandaar dat een plantgat voor een rozenstruik ruim, heel ruim moet zijn en wordt gevuld met losgehakte grond, bladafval, kippen- en paardenmest en champignoncompost.
En het is maar goed ook, die lichamelijke inspanning, want zoals gezegd, we eten en drinken er (te) goed van hier. Er is weinig aanleiding nodig om een aantal vrienden of de hele buurt uit te nodigen voor een klein hapje of 'drinks en nibbles', drankjes en hapjes. En het grappige is, als zo'n uitnodiging uitgaat, duikt iedereen de keuken, de provisiekast of het wijnrek in en draagt het zijne of hare bij aan de dis.


Map the Miner, Kapunda © Willem de Niet Verjaardagslunch, Tarlee © Ageeth de Niet Verjaardagslunch, Tarlee © Willem de Niet Verjaardaglunch, Tarlee © Joan Miller Peter en Vera Jeffs © Ageeth de Niet de carport  © Ageeth de Niet


Voor de maandelijkse buurtbijeenkomst 'meet the neighbours' in het clubgebouw van de tennisclub werden we ook nadrukkelijk uitgenodigd, net als voor de samenkomst van de teken- en schilderclub van vrienden van Joan en Colin. Dezelfde vrienden, Peter en Vera, waar we afgelopen zondag hun 36e trouwdag vierden. En van wie ik gedurende de tijd dat Ageeth in het ziekenhuis ligt, een dag of vijf vanaf 6 mei dus, een auto mag lenen. Omdat Vera voor tien dagen naar TasmaniŽ gaat. En als Ageeth uit het ziekenhuis komt, mogen we hun hele huis wel lenen (Peter gaat er ook een paar dagen tussenuit, de bush in), omdat dat de eerste dagen wellicht makkelijker is met wassen en douchen dan in de beperkte ruimte van DJ.

En in Gawler mag ik gedurende de periode waarin Ageeth in het ziekenhuis ligt beschikken over het appartement van Max en Ammy Bettison. Voor als ik 's avonds niet de 35 kilometer terug zou willen rijden naar Kapunda of als ik er net voor of tijdens de bezoekperiode (van 2 uur 's middags tot 8 uur 's avonds) even wat wil gaan eten. Het is een fantastisch gevoel je omringd te weten door zo veel verschrikkelijk aardige mensen. We konden het niet beter getroffen hebben.

Tussen de bedrijven door vierde Ageeth hier haar verjaardag. Met een echt klein feestje tijdens een hele gezellige lunch in het restaurant annex antiekwinkel. En verjaardagsrozen uit de naburige kwekerij. Heel wat anders dan de verjaardag van een jaar geleden met z'n tweetjes in Lowly Point.