1. Zogaatie (januari 2002)

Op 11 oktober vertrokken we na een uiterst hectische periode (huis leeg, auto's verkopen, wit- en bruingoedspullen naar de dochters transporteren, alles opzeggen, geen adreswijzing vergeten, opslag van huisraad regelen) dan eindelijk voor de decennia lang geplande droomreis. Op 13 oktober kwamen we 'puur verroisd' om het maar eens in goed Westfries te zeggen, in Sydney aan. We hadden het geluk dat Ron (ooit van Leeuwarden) nu Warden van Australian Motorhomes in Newcastle had aangeboden ons te komen afhalen. Om ons vrijblijvend zijn bedrijf te laten zien. Als we niets kochten, even goede vrienden. Het was een goede zet van deze gedreven ondernemer want een kleine week later, na ook elders te hebben rondgekeken, besloten we bij hem onze Dutch Jumbo te kopen. Dutch Jumbo omdat Ageeth olifanten verzamelt en onze boot Jumbootje heet.

Onze Dutch Jumbo is een Swagman 28 ft (8,40 meter) lange motorhome van het type Signature Series van Swagman Motorhomes. Na een periode van aanschaffen van beddengoed, bestek, servies, potten en pannen, en veel opbergbakken en twee fietsen, konden we dan eindelijk op pad. Eerst naar Brisbane om fiscale redenen. AustraliŽ kent de zogeheten stamp duty, een belasting op de aanschaf van onder andere voertuigen. Die in New South Wales (Newcastle) 5 en in Queensland (Brisbane) 2 procent is. En op een nieuwe Swagman scheelt dat een paar centen, om het maar eens heel zachtjes uit te drukken.

In Brisbane keerden we terug op onze bandensporen omdat het 'up north' wel erg warm wordt in deze tijd van het jaar. Via de Hunter Valley en de Blue Mountains (lang voor de bosbranden) maakten we onze eerste lange stop in Canberra. Prachtige stad. Daarna weer langs de kust en een stukje binnendoor, om een Nederlandse kennis te bezoeken, naar Melbourne. Mooie stad maar wel erg groot. Vanuit Melbourne noordoostwaarts naar de Victiorian Alps. Mooi, mooi, mooi, heel indrukwekkend maar lang geen Oostenrijk of Noord-ItaliŽ. Wel koud, want het weer is flink van slag. Twee dagen nadat we de Alps over waren viel er (volgens de kalender is het hoogzomer) een pak sneeuw.


 © Willem de Niet

Het lijkt op werken, maar de laptop in de Dutch Jumbo wordt nu gebruikt voor contact met het thuisfront.


Via de mail veel contact met de dochters. De oudste vroeg na ruim een maand: hoe zit het met de heimwee, ik lees niks over heimwee. Nou, geen heimwee dus. Ook geen verlangen naar oud-collega's, naar thema-bijeenkomsten, naar de klanten (van Ageeth). Niks, nothing. We zijn inmiddels, denken we, helemaal ontstresst. Zozeer dat we soms echt niet meer weten welke dag het is. Zo erg dat we een keer op de verkeerde (donder)dag twee uur hebben zitten wachten op het opengaan van een bibliotheek (op vrijdag). Maar we zaten in een luie stoel in het dorpspark aan de overkant van de bieb. Met een boek en een broodje. So, no worries.

AustraliŽ is voor ons soort mensen een ideaal land. Elke dag vinden we wel weer een ander mooi plekje aan een strand, en riviertje of een meer. Campings bezoeken we vrijwel nooit, alleen als de was (hoofdzakelijk handdoeken, ondergoed, shorts en t-shirts) gedaan moet worden. Omdat daar droogmolens zijn en we aan de waterleiding kunnen staan. De wasmachine hebben we trouwens aan boord, ingebouwd onder in de wagen, bereikbaar via een klep aan de buitenkant.
Voor het overige hebben we zelf circa 200 liter fresh water 'aan boord', zonnepanelen op het dak, een generator en een inverter die van, in een hele batterij accu's opgeslagen, 12 volts stroom 240 volt maakt, voldoende voor de magnetron en een avondje tv kijken. Nee, het is geen behelpen. Zoals ik ooit in aan artikel voor de Nederlandse Kampeerauto Club schreef: we willen niet kamperen in een camper maar wonen in een motorhome. En dat doen we. Tot volle tevredenheid.

Ons reisschema (of wat daarvoor doorgaat want tot nu kwam er van plannen helemaal niets terecht, we zagen wel) ziet er als volgt uit. Op 3 februari gaan we voor zes weken naar TasmaniŽ, op 18 maart zijn we weer op het vasteland en rijden we via Adelaide, Ayers Rock en Alice Springs naar Darwin. Daar hopen we begin juli aan te komen. Vanuit Darwin vliegen we voor een week of vier, vijf naar Nederland. Daarna terug voor het noorden en de westkust en de rest. Van ons idee dat we het in anderhalf jaar zouden redden, zijn we inmiddels afgestapt. Twee jaar is wel het minste.


 © Willem de Niet

In Melbourne had Ageeth een onderonsje met de kerstman.


Nou, ik hoop dat we jullie hardwerkende Westfriese ondernemers niet al te jaloers hebben gemaakt. En anders is het jammer, we kunnen er niets aan doen. Samen hebben we er wel 75 jaar voor gewerkt.
Tot zo ver voor nu. En wie wil reageren, iets over (onze ervaringen in) AustraliŽ wil weten of gewoon zo maar wat gezelligs te teuten heeft: schrijf het in ons gastenboek.

Willem en Ageeth de Niet

P.S. Heel welkom zijn adressen van Nederlanders in AustraliŽ die kunnen klaverjassen.