14. Tom en Theresa Swann, William Bay (WA)

William Bay is een van de vele vlekjes/mooie plekjes op de kaart van AustraliŽ. Het ligt aan de zuidkust, even ten westen van Denmark. Vier kilometer van de Southern Highway en wat belangrijker is, vier kilometer 'bitumen'. Dat laatste gaf de doorslag toen we op de half(grijs)bewolkte dinsdag 28 januari besloten er toch een kijkje te nemen. We konden er altijd nog koffie drinken met uitzicht op de Southern Ocean, als de voorspelde bui al mocht komen.
We hadden geluk, de zon vond regelmatig de gaten tussen de wolken en hield de temperatuur net boven de 20 graden. De rotsen waren groot, het schuim spierwit en de zee azuurblauw. Na de wandeling lokte de eigengebrouwen koffie meer dan de ijscoman, hoe zeldzaam dan ook op een plek als deze.
Vanaf de ijskar keek een man met extra aandacht naar de Dutch Jumbo. Maar dat doen er regelmatig meer want onze Jumbo is nog steeds eens heel mooi exemplaar, vooral na de wasbeurt van enkele dagen eerder.

Terwijl ik de koffie inschonk zag Ageeth de man naderen. Softijsje met chocolade topping in zijn hand, zijn vrouw in het kielzog. Even later klopte hij op de deur.
Wat kun je veel denken in de enkele seconden die het duurde voordat ik de deur opende. Zeker iemand die iets over motorhomes, deze Swagman of over de Dutch connection in de naam wil weten. Dat dacht ik. Nooit had ik gedacht dat deze volkomen onbekende man na mijn 'Hello, how are you' zou antwoorden met 'Willem?'. 'Ja', zei ik uiteraard. En dacht: 'Zeker een van de mensen van Swagman die je wel eens belt of mailt, maar waarbij je je geen gezicht kunt voorstellen. En toen volgde de grootste verrassing tot nu toe in dit land.


©Anonimus
Wij met Tom en Theresa Swann


'Tom Swann', zei hij, 'uit Mount Isa'. Dat laatste had hij er niet aan toe hoeven voegen, want ik ken geen andere Tom Swann dan Tom Swann uit Mount Isa, eerder uit Townsville. Tom en Theresa Swann en wij kennen elkaar inmiddels zo'n jaar of drie. Het begon met een mail van hem aan mij over het verschepen van een motorhome van Engeland naar Amerika. De motorhome was in Engeland achtergebleven na een rondreis door Europa. Mijn e-mailadres had Tom opgepikt uit het gastenboek van een Australische website over rondreizen en waarin ik een vraag had gesteld.
Ik hielp Tom aan prijzen voor het verschepen vanuit Rotterdam en we bleven op onregelmatige basis contact houden. Zie ook de pagina De voorbereiding waarin hij al wordt genoemd. Uiteraard beloofden we drie jaar geleden al langs te komen als we in de buurt waren. Inmiddels weten we dat we in april/mei in Mount Isa zullen zijn.

Maar dat we Tom en Theresa Swann, bijna 5000 kilometer van huis, zouden ontmoeten in William Bay hadden we nooit kunnen denken. We wisten ook niet dat Tom een conferentie had bezocht in Perth en er een weekje zuidwestkust aan vast had geplakt. Anders hadden we nog kunnen denken: 'Stel je toch eens voor dat je ze tegenkomt'. Maar de laatste mail aan Tom was teruggekomen, omdat hij zijn (eigen) e-mailadressenbestand weer eens had opgeschoond en alleen dat van de James Cook University waar hij als IT manager werkt intact had gelaten.
Grappig is dat ik hem al eens eerder 'kwijt' was geweest na een niet doorgegeven adreswijziging. Toen zorgde Yahoo voor een handvol rake hits toen ik de naam Tom Swann intikte en had ik hem zo weer teruggevonden. Dus we hadden ons nog geen zorgen gemaakt over het even verbroken contact.

Nadat we een tiental keren hadden vastgesteld dat het unbelievable en incredible was en dat AustraliŽ toch maar heel klein is en dat we alle vier 's ochtends bij het ontbijt nog geen idee hadden dat we ooit William Bay zouden aandoen, vervolgden we onze wegen. Tom en Theresa in hun huurauto naar het westen, wij in de Dutch Jumbo naar het oosten.